Twaalf deelnemers onderzochten wat eenvoud kan betekenen in een wereld die altijd méér vraagt. In het voorjaar van 2026 trokken we samen op een minimalistische reis. De centrale vraag: “Wat heb je écht nodig om goed te leven?”
Wat is ‘genoeg’?
We startten in januari in het Abtshof in Borlo, een oude vierkantshoeve waar mensen samen wonen, werken en leven. Al snel werd duidelijk dat minimalisme niet alleen gaat over kasten opruimen of minder spullen kopen. Het gaat ook over de vraag wat je belangrijk vindt. Waar wil je ruimte voor maken? Wat mag weg? En wat wil je net niet verliezen?
Mentaal ontspullen
In februari stond dit centraal. In het Huis van de Mens in Sint-Truiden bracht Ine Vandeweyers een inspirerend verhaal over prikkels, stress, voortdurende bereikbaarheid en de verdwijning van ‘lege tijd’. De deelnemers onderzochten hoe onze moderne levensstijl ons brein belast en hoe vertraging, bewuste keuzes en mild nee zeggen kunnen helpen om opnieuw ruimte te maken.
Inspiratie van Franciscus van Assisi en Etienne
In maart liet de groep zich inspireren door Franciscus van Assisi in museum De Mindere in Sint-Truiden. Directeur Jo vertelde hoe Franciscus brak met rijkdom, bezit en maatschappelijke verwachtingen. Niet om hem zomaar na te volgen, maar om samen stil te staan bij de waarden achter zijn keuze. Ook deelnemer Etienne bracht een persoonlijk verhaal. Hij vertelde hoe minimalisme voor hem begon met kleine stappen.
Buen Vivir
April bracht ons naar de inheemse volken van de Andes die leven volgens het principe ‘Buen Vivir’. Patricia Verbauwhede en Myriam Philippens van Broederlijk Delen namen ons mee in een manier van kijken waarin niet groei, bezit en concurrentie centraal staan, maar leven in volheid, wederkerigheid, verbondenheid, zorg en verantwoordelijkheid.
Kleiner wonen
In juni keerde de groep terug naar het Abtshof. Hendriekje, die er woont, vertelde over haar verhuis van een appartement naar de woongemeenschap. Haar verhaal maakte duidelijk dat kleiner wonen en ontspullen niet alleen praktische keuzes zijn, maar ook innerlijke processen.
Wat bleef hangen?
Tijdens het slotmoment blikten we terug op het voorbije half jaar. Er kwamen enkele inzichten naar boven.
Klik hieronder voor ons uitgebreid verhaal.
Lees hier het eindrapport met de belangrijkste inzichten en aanbevelingen uit het traject.
Om onze boodschap de wereld in te sturen, ontwierpen de deelnemers postkaartjes om uit te knippen. Je kan ze gebruiken om de gedachte achter het project verder de wereld in te sturen. Een klein kaartje kan zo een uitnodiging worden: om iemand tijd te geven in plaats van spullen, om eenvoud te delen, of om iemand eraan te herinneren dat geluk niet altijd in méér zit.
Je kan ze hier downloaden.
