Wanneer omwille van oorlog, opwarming, opstandige AI en gender-mislabeling de leefomstandigheden op

aarde steeds onmogelijker worden, werd in 2060 besloten om een nederzetting-ruimtestation

op Mars te bouwen. Vier jaar later wordt een team van wetenschappers (samen met een duizendtal bevruchte eicellen) naar Mars gestuurd om daar de menselijke beschaving opnieuw op te bouwen.

Wanneer het viertal aankomt op Mars en ze uit hun vriescel ontwaken, ontvangen ze het bericht van op aarde dat er ondertussen een betere planeet gevonden. Maar hun tocht naar Mars was een oneway ticket.

Hier zitten ze dan. Een onmogelijke planeet ontvlucht voor … een zinloos bestaan. Wachtend op Godot, maar tenzij Godot een ruimteschip heeft, gaan ze heel lang moeten wachten.

Het viertal tracht er desondanks toch het beste van te maken en de grondbeginselen van een nieuwe

maatschappij op poten te zetten. Al snel wordt duidelijk dat het compleet herdefiniëren van een nieuwe maatschappij in praktijk toch net iets minder evident is dan ze in theorie dachten.

Baseren ze zich op het verleden, proberen ze werkelijk iets nieuws?

Is een utopia een utopie?

Vier mensen, een chagrijnige robot en één contactpersoon op aarde die een steeds groter gebrek aan

interesse in het vijftal begint te vertonen.

Vier individuen niet in staat om een groep te vormen, laat staan een maatschappij.

Mars 2064 is een tragikomische zoektocht naar wat het betekent om mens te zijn.